Houston, Teksas, USA. Zgodnie z najnowszymi zaleceniami aktywność płciowa jest bezpieczna dla większości pacjentów z chorobami układu krążenia, a lekarze powinni rozmawiać o seksie ze swoimi pacjentami i ich partnerami [1]. Taką informację opublikowano w komunikacie naukowym American Heart Association (AHA) w internetowym wydaniu Circulation.

Główny autor, dr Glenn N. Levine (Baylor College of Medicine, Houston, Teksas, USA), powiedział w rozmowie z heartwire, że zalecenia AHA są prawdopodobnie najpełniejszą opublikowaną dotąd informacją na ten temat. W jej przygotowaniu wzięli udział specjaliści z wielu różnych dziedzin, między innymi kardiologii, fizjologii wysiłku, seksuologii i urologii. Jego zdaniem lekarze, pacjenci i ich partnerzy niechętnie rozmawiają o życiu płciowym, ale dla większości ludzi to ważny składnik jakości życia. Pacjenci nie powinni powstrzymywać się od współżycia z powodu nieuzasadnionej obawy przed zawałem lub zgonem sercowym.

Levine twierdzi, że jedynie chorzy z niestabilną chorobą wieńcową lub bardzo silnymi objawami powinni powstrzymywać się od aktywności seksualnej, zanim ich stan nie poprawi się w wyniku odpowiedniego leczenia. Podkreślił też, że stosowanie leków korzystnie wpływających na przeżycie lub objawy chorób układu krążenia nie powinno być ograniczane z obawy o ich negatywny wpływ na funkcje seksualne pacjenta. Zauważył ponadto, że stosowanie inhibitorów 5-fosfodiesterazy, takich jak sildenafil (Viagra, Pfizer), jest bezpieczne u mężczyzn ze stabilną chorobą wieńcową, ale zdecydowanie przeciwwskazane u leczonych nitratami, bez względu na postać leku.

Dokument AHA zawiera ogólne zalecenia dotyczące aktywności seksualnej pacjentów z chorobami układu krążenia, ale także bardziej szczegółowe w przypadku choroby wieńcowej, wad zastawkowych, zaburzeń rytmu serca, wrodzonych wad serca czy kardiomiopatii przerostowej, a także dla pacjentów z kardiowerterami-defibrylatorami i stymulatorami serca. Zaprezentowano w nim też wpływ leków kardiologicznych na funkcje seksualne pacjentów i farmakoterapię stosowaną w przypadku ich zaburzeń.

Jednym z najważniejszych celów publikacji „było uświadomienie lekarzom i innym pracownikom opieki zdrowotnej, jak ważne jest zajęcie się tym niewystarczająco dotąd dostrzeganym problemem”, twierdzi Levine.

„Dzięki bardzo dużemu zainteresowaniu popularnych mediów naukowcy mają także nadzieję na rozpowszechnienie przekonania wśród pacjentów i ich partnerów, że nie powinni obawiać się rozmawiać na ten temat ze swoim lekarzem w trakcie wizyty w przychodni czy przed wypisem ze szpitala. Wyraźnie trzeba podkreślić, że ryzyko zawału serca w wyniku współżycia płciowego jest jedynie nieznacznie podwyższone i stanowi niewielki ułamek wszystkich innych czynników ryzyka, na które narażony jest chory”.

Levine zwraca także uwagę na wpływ lęku i depresji na aktywność seksualną, który również powinien być brany pod uwagę u pacjentów z chorobami układu krążenia. „Wsparcie seksuologiczne skierowane do pacjentów z chorobami układu krążenia i ich partnerów może stanowić ważny element powrotu do zdrowia, chociaż stosowane jest niewystarczająco często”, jak zauważają autorzy.

Komunikat naukowy został opublikowany w czasopiśmie kardiologicznym, ponieważ – jak twierdzi Levine – „specjaliści z tej dziedziny są częstymi adresatami pytań dotyczących dysfunkcji seksualnych. Bywa, że także lekarze rodzinni wysyłają pacjentów do kardiologów w celu diagnostyki i leczenia takich schorzeń”. Jednym z częstszych powodów konsultacji kardiologicznych jest np. kwalifikacja do włączenia leków stosowanych w zaburzeniach erekcji.

Levine ma nadzieję, że wytyczne AHA będą stanowić skuteczne wsparcie w diagnozowaniu i leczeniu większości podstawowych zaburzeń funkcji seksualnych także dla lekarzy innych specjalności.

Kolejnym ważnym tematem omawianym w publikacji jest rehabilitacja kardiologiczna i regularna aktywność fizyczna, zalecana w ograniczaniu ryzyka powikłań sercowo-naczyniowych. W tym zakresie współdziałały także American Urological Association, Society for Cardiovascular Angiography and Interventions, Society of Thoracic Surgeons, American Association of Cardiovascular and Pulmonary Rehabilitation, International Society of Sexual Medicine, American College of Cardiology Foundation, Heart Rhythm Society i Heart Failure Society of America.

Autorzy dodają także, że u pacjentów z nieokreślonym lub niepewnym ryzykiem związanym z podejmowaniem współżycia płciowego dodatkowych informacji mogą dostarczyć badania wysiłkowe. Konieczne są jednak dalsze badania nad aktywnością płciową pacjentów w poszczególnych jednostkach chorobowych i grupach wiekowych, podsumowują.

1. Levine GN, Steinke EE, Bakaeen FG, et al. Sexual activity and cardiovascular disease. A scientific statement from the American Heart Association. Circulation 2012; DOI:10.1161/CIR.0b013e3182447787. Available at: http://circ.ahajournals.org.