Doniesienie naukowe

SHIFT: Zmniejszenie częstości rytmu serca bez blokowania receptorów beta − klucz do sukcesu iwabradyny w niewydolności serca

Kolejna odsłona badania SHIFT była jedną z najciekawszych nowości zaprezentowanych podczas konferencji Heart Failure Congress 2012 organizowanej przez Europejskie Towarzystwo Kardiologiczne w Belgradzie w 2012 roku. Iwabradyna staje się ważnym elementem terapii niewydolności serca, gdyż została uwzględniona w najnowszych wytycznych dotyczących postępowania z pacjentami z przewlekłą niewydolnością serca.

Belgrad, Serbia. Badacze na sesji Heart Failure Congress 2012 zorganizowanej przez European Society of Cardiology (ESC) Heart Failure Association twierdzili, że poprawa kliniczna zaobserwowana po dodaniu iwabradyny (Procoralan, Servier) do standardowego schematu leczenia niewydolności serca (HF) związana była ze zmniejszeniem częstości rytmu serca, a nie z zakresem stosowania terapii beta-adrenolitykami, co wykazało najnowsze randomizowane badanie [1].

W pierwotnej analizie badania Systolic Heart Failure Treatment with the If Inhibitor Ivabradine Trial (SHIFT), prezentowanej w portalu heartwire, u chorych ze skurczową niewydolnością serca otrzymujących iwabradynę zaobserwowano w okresie około dwóch lat 18-procentowy spadek częstości występowania punktu końcowego złożonego ze zgonu z przyczyn sercowo-naczyniowych lub hospitalizacji związanej z HF (p70/min. Chorzy oprócz standardowego leczenia otrzymywali iwabradynę lub placebo.

Iwabradyna jest selektywnym inhibitorem kanału sodowo-potasowego, którego znaczna ekspresja występuje w obrębie węzła zatokowo-przedsionkowego, który wpływa tłumiąco na częstość rytmu serca; obecnie jest dostępna w Europie, ale nie w Kanadzie czy Stanach Zjednoczonych. W badaniu SHIFT iwabradyna podawana była w dawkach umożliwiających utrzymanie częstości rytmu serca na poziomie 50-60/min.

Wtórna analiza badania SHIFT została zaprezentowana na spotkaniu przez dr. Karla Swedberga (University of Gothenburg, Szwecja) i równocześnie opublikowana on-line w czasopiśmie Journal of the American College of Cardiology [2]. Analiza wykazała, że iwabradyna istotnie wpłynęła na częstość występowania punktu końcowego u chorych otrzymujących beta-adrenolityki w zakresie 0%,

Kiedy częstość rytmu serca u pacjentów z niewydolnością serca jest większa niż 70/min., „zmniejszenie częstości rytmu serca przez iwabradynę zapewni dodatkowe, kliniczne zyski bez względu na dawkę przyjmowanego beta-adrenolityku” − powiedział dr Swedberg, podczas prezentowania tej analizy. − „Zakres redukcji częstości rytmu serca przez iwabradynę, oprócz tej wywołanej pierwotnie przez beta-adrenolityki, określa stopień dodatkowych korzyści”.

W rozmowie z heartwire, badacz SHIFT dr Michel Komajda (Groupe Hospitalier Pitié-Salpêtrière, Paryż, Francja) wyjaśnił, że podczas prezentacji pierwszych wyników badania często padało pytanie, czy iwabradyna wykazałaby istotny wpływ na pierwszorzędowy punkt końcowy, gdyby większa liczba chorych otrzymywała beta-adrenolityk, który również zmniejsza częstość rytmu serca w rekomendowanych dawkach. Jak powiedział, bieżąca analiza „naprawdę pokazała, że znaczenie ma sama w sobie częstość rytmu serca [jej obniżenie] a nie dawka beta-adrenolityku”.

Zgodnie z komentarzem zamieszczonym w artykule towarzyszącym publikacji analizy badania SHIFT [3] można stwierdzić, że „dane potwierdzają, że jest to bardzo istotne, aby obniżać częstości rytmu serca u chorych z niewydolnością serca”.

Dr Mohammad Sarraf i dr Gary S. Francis (University of Minnesota, Minneapolis) komentowali: „Autorzy istotnie pokazali, że nie najważniejsze jest zastosowanie maksymalnej dawki beta-adrenolityku. Bardziej jest to kwestia zmniejszenia częstości rytmu serca podczas stosowania obu leków, co jest ściśle związane z lepszym rokowaniem”.

Zwrócili uwagę, że „znaczny odsetek chorych z niewydolnością serca nie toleruje dawek beta-adrenolityków stosowanych w dużych badaniach klinicznych. Wynika z tego, że pacjenci, którzy nie tolerują optymalnej dawki beta-adrenolityku mogą odnieść zysk z dodania iwabradyny, jednak brak jest danych szczegółowo potwierdzających tę hipotezę”.

Adaptation in Polish has been done by FaktyMedyczne.pl and has not been reviewed by theheart.org editorial team.

Piśmiennictwo:

1. Swedberg K. Baseline heart rate and heart rate reduction by ivabradine is more important than background dose of a beta-blocker. Findings from SHIFT. Heart Failure Congress 2012; May 20, 2012; Belgrade, Serbia. Program 164.

2. Swedberg K, Komajda M, Böhm M, et al. Effects on outcomes of heart rate reduction by ivabradine in patients with congestive heart failure: is there an influence of beta-blocker dose? Findings from the SHIFT (Systolic Heart failure treatment with the If inhibitor ivabradine Trial) study. J Am Coll Cardiol 2012; 59:1938-1945.

3. Sarraf M and Francis GS. It is all about heart rate. Or is it? J Am Coll Cardiol 2012; 59:1946-1947.

Ważne: nasze strony wykorzystują pliki cookies.

Serwis FaktyMedyczne.pl wykorzystuje pliki cookies do gromadzenia informacji związanych z korzystaniem ze strony internetowej. Mechanizm cookies nie ma na celu pozyskiwania jakichkolwiek informacji o indywidualnych użytkownikach serwisu. Stosowany jest w celu usprawniania funkcjonowania serwisu zgodnie z obowiązującymi w sieci www standardami. Użytkownik może usunąć pliki cookies lub zmienić ich ustawienia w przeglądarce internetowej. Usunięcie lub zmiana ustawień plików cookies w przeglądarce może się wiązać z utrudnieniami w korzystaniu z Serwisu. Więcej informacji znajduje się w Polityce prywatności.