Z polskiej perspektywy

DES versus BMS

Stent pokryty lekiem antyproliferacyjnym czy stent metalowy u chorych z cukrzycą. Wyniki z rejestru Massachusetts Data Analysis Center. Obserwacja 3 letnia
 
Wstęp
U chorych z cukrzycą częściej rozpoznaje się chorobę niedokrwienną serca w porównaniu z ogólną populacją. W Stanach Zjednoczonych około jedna-trzecia chorych kierowanych do przezskórnych zabiegów na naczyniach wieńcowych (percutaneous coronary intervention, PCI) to chorzy z cukrzycą, a proporcja ta ma charakter wzrostowy. Chorzy z cukrzycą mają bardziej nasilone zmiany naczyniowe, częściej stwierdza się nawrót restenozy, jak i większe ryzyko zgonu sercowego i zawału serca po wykonanych zabiegach. Wprowadzenie stentów pokrytych lekami antyproliferacyjnymi (drug-eluting stent, DES) zmniejszyło częstość restenozy, również w grupie chorych z cukrzycą. Brak jest jednak danych oceniających bezpieczeństwo stentów pokrytych lekami w obserwacji wieloletniej w tej grupie chorych.
 
Projekt badania
Ocena bezpieczeństwa stentów pokrytych lekiem antyproliferacyjnym versus stent metalowy (bare metal stent, BMS) w grupie chorych z cukrzycą. Metaanaliza oparta na danych uzyskanych z rejestru Massachusetts Data Analysis Center, od chorych leczonych od 1 kwietnia 2003 do 30 września 2004. W badaniu oceniono śmiertelność po 3 latach obserwacji chorych z cukrzycą po implantacji DES lub BMS.
 
Grupa badana
Chorzy w wieku ≥18 lat, z cukrzycą, kierowani do PCI, u których wykonano stentowanie zmian. Do grupy chorych, w której implantowano DES zaliczono chorych, u których jeden lub więcej stentów był stentem pokrytym lekiem. Do grupy w której implantowano BMS zaliczono chorych, u których jeden lub więcej stentów było stentami metalowymi. Chorzy, u których implantowano DES i BMS, byli wykluczani z analizy.
 
Terapia
W okresie od 1 kwietnia 2003 do 30 września 2004 łącznie wykonano zabieg PCI u 21045 chorych, z czego do dalszej analizy zakwalifikowano 17793 chorych, spełniających warunki badania. Bez rozpoznanej cukrzycy było n=12742 chorych, z cukrzyca n=5051 chorych. W grupie z cukrzycą DES implantowano u n=3341 chorych, BMS u n=1710 chorych.
 
Punkty końcowe
Pierwszorzędowy punkt końcowy: zgony z wszystkich przyczyn w okresie 3 lat.
Drugorzędowy punkt końcowy: zawał, ponowna rewaskularyzacja naczynia (target vessel revascularization, TVR) i rewaskularyzacja chirurgiczna (coronary artery bypass grafting, CABG) w okresie 3 lat.
 
Wyniki
Grupa chorych z cukrzycą i bez cukrzycy
Średni wiek chorych z cukrzycą wynosił 65,6 lat, bez cukrzycy 64,3 lata (p<0,001), kobiety stanowiły 37 vs 30% chorych, odpowiednio w grupach (p<0,001). W grupie chorych z cukrzycą istotnie statystycznie częściej stwierdzono występowanie chorób sercowo-naczyniowych i czynników ryzyka. Nadciśnienie tętnicze stwierdzono u 87% chorych z cukrzycą, a w grupie bez cukrzycy u 70% chorych. Przebyty zawał stwierdzono u 35,5 vs 24,5%, przebyte PCI u 27 vs 20%, przebyte CABG u 20,5 vs 11,5%, niewydolność serca u 18 vs 8,0%, hiperlipidemię u 84,5 vs 72%, incydenty mózgowe u 13 vs 10%, chorobę naczyń obwodowych u 20 vs 10% odpowiednio w grupach (p<0,001 dla wszystkich). Palacze stanowili 15,5% badanych w grupie z cukrzycą i 23% w grupie bez cukrzycy (p<0,001).
Średnia liczba zmian w naczyniach wynosiła 1,92 w grupie z cukrzycą i 1, 72 w grupie bez cukrzycy (p < 0,001). Zmiana zlokalizowana w pniu głównym występowała u 2,5% chorych w grupie z cukrzycą i u 1,5% chorych w grupie bez cukrzycy (p<0,001), w tętnicy zstępującej przedniej u 43%, okalającej u 35,5 vs 30% (p < 0,001), w prawej tętnicy wieńcowej u 38,5% vs 40% (p = 0,04) i w pomoście żylnym u 8,5 vs 5% odpowiednio w grupach (p<0,001).
Grupa chorych z cukrzycą: DES versus BMS
Średni wiek chorych w grupie z implantowanym DES wyniósł 65,3 lata, natomiast w grupie z implantowanym BMS 66,3 lata (p=0,002), kobiety stanowiły 37% badanych. Nadciśnienie tętnicze stwierdzono u 88,5% chorych w grupie z implantowanym DES i u 85% pacjentów w grupie z implantowanym BMS (p<0,001), przebyty zawał stwierdzono u 34,5 vs 27,5% (p=0,03), przebyte PCI u 27%, przebyte CABG u 19 vs 23,5% (p=0,001), niewydolność serca u 16,5 vs 20% (p=0,002), hiperlipidemię u 85 vs 83% (p=0,05), incydenty mózgowe u 13% pacjentów a chorobę naczyń obwodowych u 20%. Palacze stanowili 16% badanych.
Średnia liczba zmian w naczyniach wynosiła 1,9 w grupie z implantowanym DES i 1, 96 w grupie z implantowanym BMS (p=0,01). Zmiana zlokalizowana w pniu głównym występowała u 2,5% chorych, w tętnicy zstępującej przedniej u 43,5 vs 39,5% (p=0,005), okalającej u 36,5 vs 33,5% (p=0,02), w prawej tętnicy wieńcowej u 37,5% vs 41% (p=0,01) i w pomoście żylnym u 6 vs 13,5% odpowiednio w grupach (p<0,001).
 
Pierwszorzędowy i drugorzędowy punkt końcowy: chorzy z cukrzycą mieli istotnie statystycznie większe ryzyko zgonu, wystąpienia ponownego zawału i wykonania ponownej TVR w porównaniu z grupą chorych bez cukrzycy.
 
Tabela 1. Wyniki kliniczne po 3 latach obserwacji: grupa chorych z cukrzycą versus bez cukrzycy
 
 
Chorzy z cukrzycą
(n=5051)
%(n)
Chorzy bez cukrzycy
(n=12742)
%
p
Zgon
17,1 (862)
9,8 (1246)
<0,001
Zawał
14,3 (721)
8,7 (1108)
<0,001
TVR
20,5 (1033)
14,0 (1782)
<0,001
 
W grupie chorych z cukrzycą implantacja stentu metalowego wiązała się z gorszymi wynikami klinicznymi po 3 latach obserwacji, w porównaniu z grupą, w której implantowano stent pokryty lekiem.
 
Tabela 2. Wyniki kliniczne po 3 latach obserwacji: grupa chorych z cukrzycą z implantowanym DES versus BMS
 
 
DES
(n = 3341)
%(n)
BMS
(n = 1719)
%
p
Zgon
14,4 (482)
22,2 (380)
< 0,001
Zawał
13,4 (447)
17,1 (293)
< 0,001
TVR
19,1 (639)
23,1 (395)
< 0,001
 
W analizie, w której dobierano chorych parami (propensity-score model), uwzględniając 67 zmiennych, w grupie chorych z cukrzycą porównano 1476 chorych, u których implantowano DES z 1476 chorymi, u których implantowano BMS. Również i w tej analizie wykazano, że chorzy z implantowanymi stentami metalowymi mają gorsze wyniki leczenia.
 
Tabela 3. Wyniki kliniczne po 3 latach obserwacji: grupa chorych z cukrzycą z implantowanym DES versus BMS z uwzględnieniem wskaźnika skłonności
 
 
DES
(n=1476)
%(n)
BMS
(n=1476)
%
p
Zgon
17,5 (258)
20,7 (305)
0,02
Zawał
13,8 (204)
16,9 (249)
0,02
TVR
18,4 (271)
23,7 (350)
< 0,001
 
Podsumowanie
W codziennej praktyce, implantacja DES u chorych z cukrzycą wiążę się z zmniejszeniem liczby zgonów, ponownych zawałów i rewskularyzacji w obserwacji wieloletniej w porównaniu z implantację BMS.
 
Opracowanie
Dr n. med. Krzysztof Stępień
 
Piśmiennictwo
Garg P, Normand SL, Silbaugh TS, Wolf RE, Zelevinsky K, Lovett A, Varma MR, Zhou Z, Mauri L. Drug-Eluting or Bare-Metal Stenting in Patients With Diabetes Mellitus. Results From the Massachusetts Data Analysis Center Registry. Circulation 2008 Nov 10. [Epub ahead of print].
 

Ważne: nasze strony wykorzystują pliki cookies.

Serwis FaktyMedyczne.pl wykorzystuje pliki cookies do gromadzenia informacji związanych z korzystaniem ze strony internetowej. Mechanizm cookies nie ma na celu pozyskiwania jakichkolwiek informacji o indywidualnych użytkownikach serwisu. Stosowany jest w celu usprawniania funkcjonowania serwisu zgodnie z obowiązującymi w sieci www standardami. Użytkownik może usunąć pliki cookies lub zmienić ich ustawienia w przeglądarce internetowej. Usunięcie lub zmiana ustawień plików cookies w przeglądarce może się wiązać z utrudnieniami w korzystaniu z Serwisu. Więcej informacji znajduje się w Polityce prywatności.