Doniesienie naukowe

Nie zanotowano korzyści ze stosowania irbesartanu w migotaniu przedsionków, jednak może on zapobiegać niewydolności serca w przyszłości

Barcelona, Hiszpania – Wyniki nowych badań sugerują, że inhibitor receptora angiotensyny (angiotensin-receptor blocker, ARB), irbesartan (Avapro, Sanofi-Aventis/Bristol-Myers Squibb), może mieć znaczenie w zapobieganiu rozwojowi niewydolności serca związanej z migotaniem przedsionków. Chociaż irbesartan nie zredukował pierwszorzędowego punktu końcowego składającego się z udaru, zawału (MI) i zgonu z przyczyn naczyniowych u chorych z migotaniem przedsionków zrandomizowanych do leczenia, zmniejszył wtórny punkt końcowy, w którym były hospitalizacje z powodu niewydolności serca.
Główny badacz, dr Salim Yusuf (McMaster University, Hamilton, ON), powiedział: „Gdyby postępować zgodnie z klasyczną mądrością, trzeba by się zatrzymać w momencie, w którym dojdziemy do wniosku, że wynik badania nie spełnia pierwszorzędowego punktu końcowego. W ten sposób niczego się nie nauczymy. Trzeba spojrzeć na to, co mówią dane. Oczywiście jeżeli pierwotny punkt końcowy okazał się pozytywny, wtedy wtórny punkt końcowy będzie miał większe znaczenie. Lecz jeżeli mamy jasne wyniki dotyczące wtórnego punktu końcowego, to prawdopodobnie ARBs i obniżanie ciśnienia tętniczego zredukują niewydolność serca. Nie wzięliśmy tego z księżyca, zobaczyliśmy to w innych sytuacjach – powstaje wtedy pytanie, czy wyniki są wiarygodne. I odpowiadamy, że tak”.
Wyniki badania, w którym zrandomizowano chorych włączonych do program badania Atrial Fibrillation Clopidogrel Trial with Irbesartan for Prevention of Vascular Events (ACTIVE), zostały zaprezentowane podczas sesji hotline w czasie Kongresu Europejskiego Towarzystwa Kardiologicznego w 2009 r. Zwracając się do mediów, dr Yusuf stwierdził, że większość klinicystów leczących migotanie przedsionków martwi się o udar, ale to podwyższone ciśnienie tętnicze jest najczęstszą przyczyną zaburzeń rytmu serca. Dodatkowo powoduje także ryzyko wystąpienia udaru i niewydolności serca w przyszłości.
Pomimo zachęty do pozytywnego myślenia o negatywnym wyniku badania, dr Josep Brugada Terredellas (Unidad de Arritmias, Barcelona, Hiszpania), oponent w czasie sesji hotline, pozostaje nieprzekonany do korzyści ze stosowania ARBs w tej populacji chorych. Powiedział uczestnikom ESC, że do badania włączono chorych ze skurczowym ciśnieniem tętniczym ≥110 mmHg i że chorzy ci byli dobrze leczeni, wielu za pomocą trzech lub więcej leków. U tych pacjentów trudno jest bardziej obniżyć ciśnienie tętnicze i nawet gdy lekarze to robią, badanie ACTIVE AF wykazało, że to nic nie daje u chorych z różnymi postaciami migotania przedsionków już leczonych wieloma lekami hipotensyjnymi.
 

ACTIVE z warfaryną lub bez

Jak doniósł heartwire, program ACTIVE składał się z dwóch badań chorych z migotaniem przedsionków i jednym lub więcej dodatkowym czynnikiem ryzyka udaru. Jeżeli chorych uznano za odpowiednich kandydatów do leczenia warfaryną, byli włączani do ACTIVE-W, gdzie testowano połączenia warfaryny z kombinacją klopidogrelu i kwasu acetylosalicylowego. Wyniki ACTIVE-W przedstawiono wcześniej i wykazano, że zastosowanie warfaryny zmniejsza ryzyko udaru o 42% w stosunku do klopidogrelu i kwasu acetylosalicylowego. W badaniu ACTIVE-A, obejmującym chorych, których nie można leczyć warfaryną, klopidogrel z kwasem acetylosalicylowym zmniejszał ryzyko dużych zdarzeń naczyniowych lub zgonu z przyczyn naczyniowych o 11% w porównaniu z kwasem acetylosalicylowym w połączeniu z placebo.
 
Program badania klinicznego ACTIVE
Do badania klinicznego ACTIVE AF rerandomizowano 9016 chorych i leczono ich placebo lub irbesartanem w dawce 300 mg raz dziennie. Leczenie za pomocą ARB zmniejszyło skurczowe i rozkurczowe ciśnienie tętnicze odpowiednio o 6,84 mmHg i 4,51 mmHg, podczas gdy u chorych leczonych placebo stwierdzono zmniejszenie ciśnienia skurczowego i rozkurczowego odpowiednio o 3,93 i 2,63 mmHg. Całkowite zmniejszenie skurczowego ciśnienia tętniczego wynosiło 2,91 mmHg, a rozkurczowego 1,88 mmHg.
Doktor Salim Yusuf powiedział, że w badaniu nie znaleziono wpływu na pierwszorzędowy punkt końcowy składający się z udaru, MI i zgonu z przyczyn naczyniowych. Po dodaniu do złożonego punktu końcowego hospitalizacji z powodu niewydolności serca stwierdzono małą, nieznamienną korzyść u chorych leczonych irbesartanem. W analizie samych hospitalizacji z powodu niewydolności serca, stanowiącej wtórny punkt końcowy, badacze stwierdzili statystycznie znamienną 14% redukcję ryzyka u chorych leczonych irbesartanem.
Podczas porannej konferencji prasowej, na której prezentowano wyniki badania, dr Yusuf powiedział, że lekarzy leczących chorych z powodu migotania przedsionków raczej nie interesuje obniżanie ciśnienia tętniczego i epizody niewydolności serca. Stwierdził, że wyniki „zmienią świadomość” i są „klinicznie użyteczne” w tym sensie, że powinny skłonić lekarzy do myślenia o możliwych przyszłych epizodach niewydolności serca w przebiegu migotania przedsionków.
Samir Yusuf powiedział heartwire: „Tak wielu chorych z migotaniem przedsionków ma nadciśnienie tętnicze. Jeśli ma to przynieść korzyść kliniczną, trzeba zastosować lek. Do tej pory ignorowano ten element migotania przedsionków i trzeba zwrócić na to uwagę”.
Zabierający głos w czasie ESC dr Hein Drexel (Academic Teaching Hospital, Feldkirch, Austria), który nie brał udziału w badaniu, powiedział heartwire, że zmniejszenie liczby hospitalizacji z powodu niewydolności serca jest przekonujące, ponieważ wielu chorych z migotaniem przedsionków ma podwyższone ciśnienie tętnicze. „Naturalną sekwencją zdarzeń w przebiegu choroby jest wysokie ciśnienie, migotanie przedsionków i następnie niewydolność serca. Większość chorych będzie leczona różnymi lekami obniżającymi ciśnienie tętnicze, a na końcu lekami zapobiegających udarowi, więc stosowanie ARB w tych okolicznościach ma sens”.
W dodatku do zmniejszenia liczby hospitalizacji z powodu niewydolności serca badacze ACTIVE zaobserwowali także trend do zmniejszania liczby udarów, epizodów przemijającego niedokrwienia mózgu (transient ischemic attack, TIA) i systemowych zatorów nie dotyczących ośrodkowego układu nerwowego (central-nervous-system, CNS), lecz nie chcieli nadinterpretować wyników. Zaobserwowali też podobny trend: potencjalną korzyść wynikającą z faktu, że wielu chorych otrzymywało warfarynę i podwójne leczenie przeciwpłytkowe. Korzyść ta dotyczyła różnych rodzajów udaru mózgu, włączając w to udar krwotoczny.
Adaptation in Polish has been done by FaktyMedyczne.pl and has not been reviewed by theheart.org editorial team.

Ważne: nasze strony wykorzystują pliki cookies.

Serwis FaktyMedyczne.pl wykorzystuje pliki cookies do gromadzenia informacji związanych z korzystaniem ze strony internetowej. Mechanizm cookies nie ma na celu pozyskiwania jakichkolwiek informacji o indywidualnych użytkownikach serwisu. Stosowany jest w celu usprawniania funkcjonowania serwisu zgodnie z obowiązującymi w sieci www standardami. Użytkownik może usunąć pliki cookies lub zmienić ich ustawienia w przeglądarce internetowej. Usunięcie lub zmiana ustawień plików cookies w przeglądarce może się wiązać z utrudnieniami w korzystaniu z Serwisu. Więcej informacji znajduje się w Polityce prywatności.